Recepten
Herman den Blijker over keukentechniek
Een afwasrobot, een patisserierobot, een chef-de-partierobot en een kaastrolleyrobot (die laatste liefst voorzien van heupen en een aantrekkelijke voorgevel): Herman ziet ze wel zitten, als hij er even over nadenkt. Als ik alle verhalen moet geloven, moeten wij eraan geloven. Nu is het einde der mensheid al zo vaak voorspeld, maar het betreft in dit geval een ander gevalletje van doemdenken. De gesprekken en artikelen gaan niet over het einde der tijden. Sterker nog, we gaan alle tijd krijgen. Ook ik ga vandaag los met robots. Niet om op te vreten, uiteraard. Ik maak jullie deelgenoot van wat bespiegelingen over hoe het leven in een gerobotiseerd restaurant eruit kan zien. Ongelooflijk veel mensen denken dat robots werk gaan overnemen. Uiteraard niet het eigen werk, maar dat van een ander. Logisch, je kunt maar beter positief met dit soort bedreigingen omgaan. Vervelende zaken overkomen altijd de ander, nietwaar? Het verzoek om een robotstukkie in relatie tot eten en drinken te produceren, zorgde er in ieder geval voor dat ik voor het eerst – heel kort – over de kwestie ben gaan nadenken. Ik ben ondernemer genoeg om kansen in de robotisering te zien. Het is pak ’m beet 2020. Een handelsreizigster in robots bezoekt mijn toko. Zij pakt de glimmende catalogus uit een veel te dure kalfslederen aktetas. Ja mensen, haar zaken gaan zichtbaar goed. Ik kan kiezen uit een afwasrobot, een patisserierobot, chef-de-partie-robotten met specialisaties als vlees, vis en groenten en ober-robots (de spellingchecker accepteert deze woorden al...). Te voorspelbaar Echt een geinig dingetje is de kaastrolleyrobot die van heupen en een aantrekkelijke voorgevel is voorzien. Als gimmick heeft ze ook een Herman-robot, die in de verste verte niet in de buurt komt van het echte werk, want voorspelbaar. Die robot stemt mij optimistisch: ze kunnen nog steeds niet alles robotiseren. Ze maakt een berekening en in één klap is me duidelijk dat ik heel veel geld kan besparen. Als alles werkt. Een onderhoudscontract garandeert dat ik altijd over genoeg vaardige handjes kan beschikken. Beleving Maar hoe zit het met de inkomstenkant? Gaan de klanten een persoonlijke bediening niet heel erg missen? Uiteindelijk draait het bij uit eten gaan in mijn soort zaken ook om de beleving. Uiteraard bood de dame een oplossing: robotklanten. Dat ik daar zelf net op gekomen was! Want robots die ergens anders het geld verdienen, hebben op hun beurt geld te verteren. Je zet die nozems een bak olie voor en ze gaan gesmeerd het leven weer tegemoet. Was ook niet nodig, want zelfsmerend. Ze aten echt, voor de vorm. Mijn werk was de dagopbrengst uit de kassa halen en van het leven genieten. Mijn conclusie: dat dit 2020 heel ver weg mag blijven. Doe mij maar een paar intelligente keukenmachines, dat lijkt me voldoende. Het feestje, dat een avondje uit toch is, maken mijn mensen van vlees en bloed zelf wel.
Kom meer te weten
Herman den Blijker over dadels
Medjoul is de bom De aanvoerperiode van verse dadels is beperkt. De oogst vindt plaats in oktober, dus dit is de tijd om een portie aan te schaffen. Zo uit het vuistje zijn ze lekker (en gezond) en ze doen het ook prima in salades. Dadels zijn de lievelingetjes van dietisten en gezondheidfreaks. Want dadels schijnen een verantwoord tussendoortje te zijn. Wat ze ook zijn, want bewezen afgeladen met gezonde stofjes. Daarbij bevat een dadel ook veel vezels. Dus als je lijf een zetje nodig heeft: doe er je voordeel mee. Bij dit soort claims is het altijd een kwestie van uitproberen. Werkt het, dan kun je voortaan peperdure glijmiddelen negeren en letterlijk de natuur zijn werk laten doen. Eet ze wel met mate: dadels bevatten een behoorlijke hoeveelheid suiker. Wat niet iedereen weet, is dat suikers laxerend werken, denk aan pruimen. Dus de dadel helpt je van twee kanten van je – laten we het eens netjes zeggen – hinderlijke interne blokkade af. Nooit meer schijtziek zijn ligt dankzij een dadel binnen handbereik! Het loont de moeite om de juiste soort te kiezen. De medjoul is de bom onder de dadels. Ik heb ze het liefst vers. Ze zijn lekker zacht en smeueg, want nog vochtig. Verse dadels smaken minder zoet dan de gedroogde en halfgedroogde rimpeljopen. De aanvoerperiode van verse dadels is beperkt. De oogst vindt plaats in oktober, dus dit is de perfecte tijd om een portie aan te schaffen. Je herkent geslaagde verse dadels aan de gladde schil en de goudbruine kleur. Deze is lichter dan die van de gedroogde exemplaren. Mijd net als bij ander vers fruit gebutste exemplaren. Verse dadels zijn zo uit het vuistje lekker en doen het ook goed in de salade van vandaag. Smaakmaker Je kunt ook kiezen voor gekonfijte dadels, die gaan qua smaak over de gedroogde en de verse dadels heen. De dikke smaken combineren perfect met de rinse, lichtzure smaak van de geitenkaas en de warme smaken van de shiitake-paddenstoelen. Ben je eigenwijs – helemaal geen verkeerde eigenschap voor koks – en ga je toch met gedroogde, niet-gekonfijte handel aan de slag, dan zul je ervaren dat de hardheid en de zoetheid van de vrucht de salade geen goed doet. Koop in ieder geval gedroogde dadels met pit, die blijven langer in vorm. Dan nog een huishoudelijke tip over de shiitakes. Laat deze paddenstoelen iets indrogen, want dan winnen ze flink aan smaak. Suiker met smaak Zelfbenoemde webfoodgoeroes en hun doorgaans opvallend volgzame volgers beschouwen de suikers in dadels, maar ook die van de kokospalm, honing en ahornsiroop als superieur aan geraffineerde suikers, denk aan kristalsuiker, basterdsuiker en dergelijke. Met het verspreiden van zulke info zwiepen ze ruim uit de bocht. Want suiker = suiker. Je krijgt door gevarieerd te eten genoeg suikers binnen. Dus ook niet overdrijven met de dadels. Ik kan me wel voorstellen dat je bepaalde gerechten met mate wilt zoeten. Dan denk ik niet aan toetjes maar aan de hoofdmaaltijd. Een klein schepje suiker kan de smaak flink verdiepen. Ik kies dan voor suiker met smaak. Zo mag ik graag lofblaadjes in boter bakken en het gerechtje verder op smaak brengen met een schepje bruine suiker. De donkere melassestroop die aan de suikerkorrels kleeft, heeft veel smaak. Ook ahornsiroop, het levenssap van esdoorns, is een persoonlijke favoriet. Ik verwerk die siroop in pittige marinades waar onder meer ook sojasaus, gembersiroop en dergelijke in gaat. Probeer het een keer uit. Proef eerst zonder en dan met ahornsiroop. Want smaken verschillen. Salade met dadels en geitenkaas Ingrediënten 2 kleine geitenkaasjes 0,5 krop eikenbladsla 0,5 krop radicchiosla 0,5 krop krulsla 12 verse dadels (3 p.p.) 1 el honing 3 dl olijfolie 3 el azijn zout zwarte peper uit de molen Bereiding Was de sla Laat uitlekken in een vergiet Snij de dadels overlangs in repen Snij de geitenkaas in blokjes Maak een dressing van de honing, olijfolie en azijn Meng de sla, dadels en geitenkaas met elkaar Verdeel de salade over 4 diepe borden Giet de dressing eroverheen Maak het op smaak af met wat zout en peper Eet Smakelijk
Kom meer te weten
