WATCH TRENDS FEATURES

Interview met Herman de Blijker “Kok in hart en nieren”

Op zijn 14e begon hij bij Van der Valk. Dat is inmiddels heel wat jaren geleden en sindsdien is hij niet meer weg te slaan uit de keuken. Koken is zijn grote passie en het liefst laat hij mensen buiten hun eigen comfortzone eten. “Uit een bepaald vooropgezet idee durven mensen bepaalde dingen vaak niet te eten. Veel mensen lopen bijvoorbeeld met een grote boog om orgaanvlees heen. De kunst is om dat dan zo te bereiden dat ze het niet door hebben dat ze orgaanvlees hebben gegeten en dat ze het nog erg lekker blijken te vinden ook.” In de interviewserie Watch Features gaan we het gesprek aan met Herman den Blijker, een kok van format.

Beschrijf jezelf eens in drie woorden.

“Kok, kok en nog eens kok.”

Niet tv-persoonlijkheid, de horecadokter, de man die restaurants nieuw leven inblaast?

“Bij het grote publiek ben ik bekend geworden door “Herrie in de keuken”, het RTL 4-programma naar een format van Gordon Ramsey. Erland Galjaard (red. programmadirecteur van RTL 4) kende ik al wat langer van mijn restaurants en hij benaderde mij met het concept. Dat leek me wel geinig en dus wilde ik het wel proberen. Ik denk niet zo lang na over dingen, maar ik keek er wel van op dat hij me daarvoor vroeg. Er zijn zoveel mensen, waarom vraag je mij? Blijkbaar zie je iets in mij wat ik zelf niet zie.”

Een vooruitziende blik dus, want de eerste serie was meteen een groot succes.

“Zeker. En ook ontzettend leuk om te doen. Het is mooi als je mensen weer een zetje kunt geven en zaken die in het slop zitten er weer helemaal bovenop kunt helpen. Natuurlijk moeten ze het ook zelf doen. Ik ben niet de dokter die met een pilletje achter ze aan gaat lopen. Wat ik probeer is om weer het licht in de ogen van die mensen te laten schijnen, zodat ze er weer zin in krijgen en weer weten waarom ze er ooit mee begonnen zijn. Het maakt me niet uit of het nou een pannenkoekenrestaurant is, een gehaktballentent of een kippenzaak. Je bent er ooit mee begonnen en ik wil weten waarom. Welke idee´┐Żn had je daarover? Was het nostalgie, moest het van je familie of ben je uit jezelf vanuit een romantisch idee begonnen? Dan krijg je op een gegeven moment een beeld van zo’n persoon. Hij/zij vindt de horeca leuk, hij/zij vindt de kwaliteit leuk die hij geeft, hij/zij ziet die zaak zo voor zich, maar de gein is eruit gehaald, omdat de omzet terugliep. Dan zie je als eerste fout dat de duurdere mensen eruit gaan. De kwaliteit loopt eruit, ze willen een grote kaart houden, ze doen alles in de diepvriezer, ze gaan heel veel met magnetrons werken. Het is zo voorspelbaar. Op een gegeven moment durven ze ook met niemand meer te praten, niet met de belastingdienst, niet met leveranciers. Maar als je het gesprek openhoudt en je laat zien dat je ervoor gaat en dat je je voor 100% wilt inzetten, dan is er veel mogelijk. Dan zie je dat heel veel mensen er toch weer bovenop komen.”

Dus toch de grote horecadokter?

“Als je op dat moment op televisie komt, ja dan sta je opeens bekend als de grote horecadokter, maar dat is slechts een onderdeeltje ervan. Als je me vraagt wie of wat ik ben, dan zeg ik: “Kok. Ik ben gewoon kok”. Daarmee ben ik op mijn 14e bij Van der Valk begonnen, daar heb ik me met hart en ziel in gestort en dat doe ik nog steeds.”

Tussen Van der Valk en waar je nu staat, is een groot verschil. Ben je vanaf je veertiende linea recta op je doel afgestevend?

“Ik vind Van der Valk een geweldig bedrijf en een goede leerschool. Het is een groot bedrijf, maar het heeft een ontzettend grote onderlinge saamhorigheid. Door keihard te werken is Van der Valk uitgegroeid tot wat het is. Probeer Van der Valk eens weg te denken uit Nederland, dat gaat toch niet. Het is gewoon onderdeel van de Nederlandse cultuur. In zoverre is dat heel inspirerend. Maar als je me vraagt naar mijn doelen? Die heb ik me nooit gesteld. Mijn enige doel is ltijd geweest om het elke dag naar mijn zin te hebben. Waar wil je naartoe, dat is ook zo’n vraag, dat weet ik ook niet. Ik heb altijd het gevoel dat ik heel makkelijk door het leven dwarrel, leuke dingen mag doen en leuke mensen ontmoet.”

Een zondagskind, bij wie alles wat hij aanraakt in goud verandert?

“Ja en nee. Kijk, het is niet zo dat ik in 1993 De Engel opende en “opeens” succesvol was. Daar is wel het een en ander aan voorafgaan. Als je op je veertiende bent begonnen en je bent van 1958, kan dat ook niet anders. Daar zijn nogal wat fases aan voorafgegaan. En met de programma’s die ik voor RTL 4 maak, is het natuurlijk ook zo dat ik dat niet alleen doe. Daar is een heel team mee bezig, mensen die goed zijn in hun vak en dat versterkt elkaar. Dat zijn allemaal mensen die precies weten waar ze mee bezig zijn en het leuk vinden wat ze doen. Als iedereen dan zijn ding voor de volle honderd procent doet, dan knelt het ook van het scherm af. Dat is vakmanschap en dat vind ik prachtig. Niet alleen op tv, maar in alle takken van sport, een timmerman die precies weet wat hout doet, een horlogemaker die eindeloos met zo’n uurwerk bezig is en precies weet wat elk schoefje, veertje, enz. doet. Met koken is het hetzelfde verhaal. Met slechte producten, slechte kwaliteit vlees of producten van buiten het seizoen kan ik ook niets. Je moet op het juiste moment de dingen in de pan leggen, weten wat de smaak van het originele product moet zijn en weten wat er gebeurt als je zoet, zout of peper toevoegt. En daarin valt voor mij ook nog heus wat te leren. Die kip zoals mijn oma die maakte, dat lukt me nog steeds niet en dat is mijn grootste frustratie.”

Je noemde het net al terloops, horloges. Je draagt zelf een Audemars Piguet. Wat heb je met horloges?

“Ik heb heel lang geen horloge gedragen en dat was eigenlijk omdat ik vond dat ik de tijd aan mezelf had. Drie uur, twee uur, een uur, dat had voor mij geen enkele betekenis. Voor mij was het meer zo dat ik op bepaalde momenten bepaalde dingen deed en dat dat automatisch ging. Maar op een gegeven moment kun je zo natuurlijk niet meer leven. Dan moet je wel afspraken maken en op tijd zijn. Ik zet mijn horloge ook altijd 20 minuten voor. Op een gegeven moment ben ik dat dan vergeten en daarom ben ik ook overal op tijd. Vroeger kwam ik altijd te laat en vond ik dat normaal. Tegenwoordig haat ik het als mensen te laat zijn, want iedereen heeft het toch al druk genoeg. Wat ik leuk vind aan AP is het ontwerp, het design en natuurlijk het vakmanschap. Ik heb echt het gevoel dat als ik mijn AP’tje omheb, dat er door iemand aan is gewerkt die begrijpt wat tijd voor je moet betekenen. AP is hufterproof, maar met een heel fijn vakmanschap.”

Hufterproof?

“Ja, ik pleur mijn horloge overal tegenaan en hij blijft mooi en hij blijft me de tijd geven. Daarmee geeft hij mij ook de tijd om over andere dingen na te denken.”

TERUG NAAR OVERZICHT

Lifestyle

Loyalty kaart

Om te profiteren van alle voordelen heeft u een persoonlijke loyalty Las Palmas Card nodig, geregistreerd op naam en huidige adres. De loyalty Las Palmas Card aanvragen is heel eenvoudig. Dat kan via deze site of bij de receptie van Restaurant las Palmas.

Tweets uit Las Palmas

Allereerst een hele goedemorgen en geniet van deze mooie dag. Wist u dat wij nog steeds collega's zoeken? https://t.co/roY1AU2Pnt