Het verhaal van Ron, Herman en de zee.


Ron Moret


Ron Moret, hij stond vrijdag in eens in Las Palmas. Of Herman er ook was? Natuurlijk, we gaan hem even roepen. De rest wat een genot om naar te kijken. Twee gepassioneerde mannen, een goed glas wijn en de zee.

'Wat ik met de zee heb?'

'Ja, veel van je beelden zijn toch zeeschepselen? Haaien, dolfijnen, kreeften, een zeekoe, noem maar op.' Een mensenleven lang woont Moret al onder aan de laatste duinenrij die de Noordzee bedwingt. De scharnieren van zijn ruiten en het chassis van zijn auto zijn verroest van het zilt dat jaar in jaar uit over de blanke toppen trekt. Een halve eeuw jagen Westenwinden en fijn duinzand hem in het gezicht. De zee ademt hem in de nek als een trouw maar onberekenbaar huisdier met de wassende en vallende ademhaling van de eeuwigheid. 'Doe mij maar een meermin, voor getijdebewegingen op het droge.' Hij heeft op de wilde vaart gezeten. Niet alleen grenst de zee aan zijn achtertuin; hij heeft zich tevens door haar onmetelijkheid laten dragen. Van haven naar haven waar lading voorhanden was. Terwijl hij 's nachts eenzaam in zijn scheepshut kunstzinnige opwellingen verkeerd (nog niet naar waarde) lag te interpreteren, heeft hij de diepzeegeheimen onder zich geweten.

Ron Moret

Nu de schone kunsten zich vele jaren later over hem hebben ontfermd, gloeit hij plaatijzeren baleinen aaneen tot de wezens die destijds onder hem door bewogen. Cousteau heeft geen angstaanjagender haai aanschouwd, geen gestroomlijnder dolfijn langszij de Calypso zien duiken, geen gluiperiger kreeft met genadelozer scharen noch een zondiger schaaldier over de zeebodem zien scharrelen. 'Ja, Jezus, de zee... je moet wel voorzichtig zijn met je harpoen.' Moret zal wel eens een meeuwenschedeltje van het strand oprapen, maar is niet het type dat zich laat inspireren door aangespoeld wrakhout om dat met verroest tuingereedschap aaneen te knutselen tot gevallen engelen of frele ballerina's.

Hij laat weinig aan het toeval over. De zeekoe in zijn hoofd harpoeneert hij net zo lang met vlammende lasstaven totdat het dier levensecht als aangespoeld bij hem in het atelier ligt. Zijn atelier als de vloedlijn waar ook al eens een Ark van Noach met tientallen houten olifanten schipbreuk heeft geleden en een logge, kwaadaardige Duitse U-boot is gestrand. Moret's atelier als de branding van leven, dood en verderf. Het leven van een plaatijzeren wildlife en de dood en het verderf aangericht door de mens, zijn geloof en zijn destructieve neigingen: de bijbel en het zwaard.

'Wat ik met de zee heb?'

Jammer dat we het Jacques Cousteau niet kunnen vragen.

Ron Moret

Meer weten, www.ronmoret.nl

TERUG NAAR OVERZICHT

Lifestyle

Loyalty kaart

Om te profiteren van alle voordelen heeft u een persoonlijke loyalty Las Palmas Card nodig, geregistreerd op naam en huidige adres. De loyalty Las Palmas Card aanvragen is heel eenvoudig. Dat kan via deze site of bij de receptie van Restaurant las Palmas.

Tweets uit Las Palmas

Lekker hoor dit weer. Er wordt volop geproost op het terras. U een mooie avond. #uiteten #rotterdam #rotterdamfood… https://t.co/AlzCLQlLUh